Bij het vertrekpunt afgesproken dat we tot aan de eerste stop bij Aken in 1 groep te rijden. De voorzitter voorop want als iemand de A58, A2 en de A78 kan dromen dan is hij dat wel. Ondanks dat hij de navigatie hiervoor niet nodig had, bleef deze bij elke afslag aangeven “keer om, keer om”, uitermate storend. Daarom een ander voorrijder aangewezen tot grens, om daar de navigatie opnieuw op te starten. Tot zover ging alles van een leien dakje. Bij de grens aangekomen kwam onze Patrick erachter dat zijn achterrem vreemd reageerde. Nadere inspectie bleek dat deze los zat (zie foto) en verder rijden geen optie was. Gelukkig verzekerd bij de KNMV, dus de pechmelding gemaakt. Omdat er geen zekerheid was hoelang ging duren voordat de hulp er zou zijn, verdeelde Pieter de andere 12 motoren in twee groepen om naar de eerste stop ter rijden Zodat ze konden tanken, bakkie koffie doen en rustig konden doorrijden. Zelf bleef hij bij Patrick. Na ongeveer 3 kwartier zagen we het busje van de ANWB de parkeerplaats op rijden. De monteur had het mankement in no time verholpen en konden ook Patrick en Pieter na ongeveer 1:15 uur, de reis hervatten. Snel naar de koffiestop, tanken en weer door. Tja met z’n tweeën schiet dat lekker op. Na twee omleidingen begon de maag te knorren en stopten we bij de eerste eetgelegenheid. We hoorden veel gelach, en wat schetste onze verbazing, er zaten 6 Culinair Bikers op het terras. Deze waren net aan het afrekenen, de lunch was een beetje uitgelopen (bekend probleem bij de Culinair Bikers). Affin toen ze zich klaar maakten voor vertrek , weer een hoop motor herrie. Kwam de andere groep Culinair Bikers aan. Ze hadden een omleiding gevolgd en waren bij Maastricht uitgekomen. Gezellig samen geluncht en doorgereden naar hotel Dampfmule in Enkirch. De motoren in de schuur, kamersleutel ophalen, douchen en op naar het café gedeelte. Daar werden we opgewacht door de eerste groep die al lekker op het terras zat bij te komen en het verloren vocht weer aan te vullen. Het diner was niet moeilijk maar wel erg goed. Toen we dat ophadden was het tijd voor koffie, thee en wat lekkers en volgden de sterke verhalen vanzelf.
Pieter
